Bebeğim doğduğundan beri meme reddi yapıyor şimdi 17 günlük zar zor birine alıştırdım biberonu attım kaşıkla mama verdim, mamayı da doymadığından veriyorum. Meme reddi yaptığı için mi bilmem ama doğumdan sonra üzerimde çok büyük bunaltı sıkıntı var sürekli ağlıyorum yalnız kalmak istemiyorum. Sağ olsunlar kayınvalidem de annem de eşim de yardımcı ama onlar evden birazcık bile uzaklaşsalar korkuyorum. Eskiden odamdan çıkmak istemezdim ama şimdi odaya girince duvarlar üzerime geliyor. Bunları yaşayan var mı geçiyor mu?
Hayırlı olsun öncelikle benim kızım şuan beş aylık inanın lohusalık pskolojisi denilen birşey varmış ben de öyleydim çok ağlıyordum özellikle akşam saatleri bunalım geviriyodum hala da ara ara geliyor kitap okumaya başladım başka şeylerle kendimi meşgale etmeye çalıştım fırsat buldukça eşinizle çıkın hava alın bir saat de olsa ben bunları yapamadım ve çok kötü oldum hala da dediğim gibi toparlanmaya caliyoruzm es desteği çok önemli ben de buraya çok yazdım bu duygu var mı gerçek mi diye gecicek insAllah ….
Bebeğiniz hayırlı olsun, ben de 1 ay oldu doğum yapalı. Şuan memeden dolayı iyice bunaldıgınız için ruh haliniz çok normal memeyi tutmasa da kendinizi bunalıma, sıkıntıya sokacak bir durum yok ki sizin anneliğinize de bu durum zeval vermez. Öncelikle bu psikolojiden çıkmalısınız. Stresi uzak edip kendinizi rahat bırakmalısınız. Yoksa bu durum hiç geçmiyor ve kalıyor. Sevgiyle büyütün
Geçmiş olsun, ben de 20 gün önce doğum yaptım çok şükür meme reddi yaşamadım ama lohusa psikolojisini dibine kadar yaşadım hala yaşıyorum da. İlk başta kayınvalidem yanımdaydı beni çok bunalttı zaten iyi hissetmiyodum o kötü davrandıkça iyice bunaldım. Gurbette olduğum için annem hemen gelemedi. Doğumdan 1 hafta sonra annem geldi sonra da kayınvalidem gitti. O gittikten sonra daha iyi hissettim ama hala akşam olduğunda ağlama krizleri geliyor. Hiç bişey eskisi gibi olmicak, bebeğime yetemicem, ağlarsa hasta olursa ne yapacam gibi düşüncelere kapılıp ağlayasım geliyor. Ama tüm bunlar geçecek biliyorum yine de ağlamalarıma engel olamıyorum. İçime atmaktansa ağlamayı tercih ediyorum, annem kızıyor ağladığımda bebek hisseder sütün kesilir diyor ama tutamıyorum akşam olup odama geçtiğimde eşime sarılıp ağlıyorum sağolsun bana hep destek oluyor. Lohusalar olarak en kısa sürede bu psikolojiyi atlatmayı diliyorum hepimiz iyi olacağız, yalnız değilsin
1 Beğeni
Ben de sürekli özellikle de geceleri çok ağlıyorum kalbim sıkışıyor. Gece herkes uyurken bebeği uyutmaya çalıştığımda eşimin yüzüne bakıyorum birlikte sarılıp uykuya daldığımız anları özlüyorum ağlıyorum. Bebeğim hıçkırsa bile korkuyorum onunla yalnız kalmak istemiyorum
1 Beğeni
Teşekkür ederim, evet farkındayım ama engel olamıyorum hiç böyle bir şey yaşamamıştım
İnşAllah yakında geçer gerçekten berbat bir şey sanki duvarlar üzerime geliyor bebek her ağladığında panik geçiriyorum
Benimde inanın öyleydi sonra yavaş yavaş geçmeye başladı ama ara ara yine öyleyim iannin sizin gibiydim çok ayzdim çok aradım bu durumlardan geçen insanları normal mi diye