Hamileliğimin 8. haftasındaki kanamaya kadar herşey ne kadar güzeldi. Yine korkarak gittiğim kontrolde 8 haftada kalp atışını duydum. İğneler ilaçlarla kanama hafif akıntıya döndü. Tam bu sürece de alışmışken ciğer parçası gibi pıhtı düşürüp yine acile koştuk 11. Haftada. Sonrasında kanamalar bıcak gibi kesildi bitti. İstirahatle 2 hafta daha geçirdim artık hamileliğin tadını çıkarayım derken yine pıhtı gördüm. Sanırım bu korku ve endişe dolu süreç hiç bitmeyecek bu dünyanın anneliğe hoşgeldin deme şekli galiba hepimiz burda bir çok korkumuzu anlatıyoruz çare bir ferahlık arıyoruz. Minicik kalbe öyle derinden bağlanıyoruz ki ona bişey olacak düşüncesini atamıyoruz kafamızdan. Her şeyin hayırlısını diliyorum artık. Allah bu heyecanı içimize düşürdüyse hepimize kavuşmayı da nasip eder umarım. Hiç birimiz yalnız değiliz. Birbirimize güç verelim.
gerçekten çok zor ve sabır isteyen bir süreç ben de altımda her akıntı hissettiğimde gözüm karara karara korkarak tuvalete koşardım yine mi kan geldi diye Allah sağlıkla kolaylıkla kucağımıza almayı nasip etsin 
Malesef ben de öyleyim her tuvalette kan görecek miyim korkusuyla yaşıyorum. Dr kontrolüm var bugun umarım sıkıntılı bir durum var demez
Merhaba 
Bu korku hiç bitmeyecek dediğin anlarda şunu unutma Bitmese bile onunla yaşamayı öğreniyorsun. Her pıhtı sonrası tekrar ayağa kalkman, her acil durumda doktorun yolunu tutman, iğneleri, ilaçları, istirahati eksiksiz yapman. Bunlar tesadüf değil. Sen mucizeyi korumak için elinden gelenin en iyisini yapıyorsun. Ve bazen annelik tam da bu demek, kontrol edemediğin bir şeyi delicesine sevmek, onun için her an hazır olmak. Allah bu heyecanı yüreğine düşürdüyse, elbette kavuşmayı da nasip eder. Dualarımız hepimiz için öyle. Lütfen yalnız olmadığını bil. Korkunu anlattığın bu satırlar bile şu anda bir başka anneye Ben yalnız değilim dedirtti. Bundan sonra ki süreçte sağlıklı ve sorunsuz bir gebelik geçirmen dileğiyle 
Umarım öyle olur. Her gün yeni bir şey çıkıyor. Allah beterinden korusun diyelim.