Yurt dışından halamlar gelirdi her yaz oğlunun biri benden yaklaşık 4 yaş küçük o zamanlar da 8-9 yaşlarındayız belki daha küçük tam hatırlayamıyorum. Elleri başının iki yanında uzanıp uyumuş kuzenim. Babannem de çok içten sevdi yavrum nasıl tatlı uyumuş falan gibi kucağına alıp yatağa geçirdiler aradan biraz zaman geçti bende bi gün aynı yere aynı şekilde yatıp uyuma numarası yaptım beni de aynı şekilde sevip yatağıma kucağında koyarlar kafasıyla. Babam yurt dışında çalışıyordu annenin de bizle pek alakası yoktu zaten. Babannem beni gördü nasıl yatmış orta yere kalk ne yatıyon diye hırpalamıştı beni. O zaman çok üzülmemiştim. Ama şimdi düşünüyorum hep çok kırıcı bişeydi hala atlatamamışım hep aklımda. Babannemi de hala çok severim ama burukluk içimde hep var bu kötü anılarımın en normali 
Benim babannem de öyleydi oğlan toruna bayramda 10 milyon veriridi bana 1 milyon verirdi. O zamanlar parada 6 sıfır vardı 
Yaşlılar çok düşüncesiz 
herşey çocukların kafasının içinde bi yerde duruyo.
Bir iyi bir de kötü anım var Kötü olan durumumuz o kadar iyi değildi en yakın arkadaşımın da durumları çok iyiydi evlerinde sofralarında herşey olurdu . Onlara gidince çok mutlu oluyordum çünkü bir çocuğun isteyebileceği herşeye sahipti tek çocuktu biz ise 4 . Yiyemedigim herşeyi orda yerdim hep beni çağırsın diye beklerdim en acısı ailecek bu durumun farkindaydilar ve sırf kötü hissetmiyor diye hergùn benu agirlarlardi ne kadar ısrar etseler de utanarak yer içerdim . Ayakkabımı görüp bana yeni ayakkabı almistilar acimislardi .
Iyiside arkadaşımın ailesi benide alıp beraber pikniğe gitmiştik daha önce ailemle böyle bir şey yapmamıştım yine acidiklari içindi ama mutlh olmustum babası beni dereden kucağında geçirmişti çok güzel bir gündü
O zaman durumumuz hiç yoktu şimdi elhamdülillah herşeyi alabiliyoruz ama yokluktan geldiğim için birini gördüğümde o halde hep eskiler aklıma geliyor fazla merhametli oluyorum
Bunlar olurken bir annem terk ediyordu bizi bir babam o yüzden çok sağlıklı bir aile ortamında buyumedik
Bende küçükken akşam namazın kadar dışarda oyun oynardık o hep aklımda kalmış şimdiki çocukları artık kapının önüne bile koyamiyoruz bırakın aksm namazini üzülüyorum şimdi benim kızım hep evde birinci sınıfa başladı bu yıl ona bile seviniyorum en azından arkadaşları var diye
Haklısınız. Eski güven de kalmadı
Size katılıyorum bende babamdan cok dayak yedim kemer hortum v.s onlardan kacmak icin 18 yasinda evledim arkadaslarim eglenip gezerken ben evlendim üstüne hemen hamile kaldim o yüzden babami hic affetmiyorum amcamin kizlarinin sacini oksar severdi bende koseden izlerdim 2 goz odada bi köşede ağlardım ben hayatimi anlatsam roman olur derler ya o kisilerden biride benim
Bir tek guzel anim olurdu okul tatil olunca anneannemlere giderdik koye 3 ay gelmezdik orda buyukbabamin sevgisi ile duygularimi onarirdim hep bana derdi büyükbabam gitme kal burda ben okuturum seni derdi sirf annem yanliz kalmasin diye giderdim
Evlendigim günün ertesi gününe kadar babam resmimi alip ağlamış küçük erkek kardesim 13 yaşındaydı o zaman babamin karşısına gecip ağlama ablam senin yuzunden gitti seni hic affetmeyecegim demis annemde bosa göz yasi dokme kizim senin yuzunden senin dayaklarin yuzunden evlendi demis annem kiloluydu uzuntuden bir ay icinde tığ gibi olmustu
Neyse sizinde basinizi ağrıttım kusura bakmayın o kadar sicaksiniz ki icimi doktum biraz
Çok duygulu gerçekten çok etkilendi herkesin hayatında bi dönem böyle kötü geçiyor rabbim yardım etmiştir inşallah evliliğiniz de gün yüzü görürsünüz
Inşallah dogruyu söylemek gerekirse bu hayatta bir tek anne olmayi sevdim çocuklarım herşeyim
Nasıl iyi anliyorum sizi anlatamam keske ayni acidan gecmis insanlar olmasaydik hic boyle seyler yaşamasaydik da anlamasaydik birbirimizi 
Aynen canım keskeler yetmez bize cocukken keske hic doğmasaydım dedigim cok olmuştur ama 
Herşey bi sınav insan ailesini secemiyor bida bizim sinavimizmis demek ki
Çok çekmişsiniz 
@ezgi-y Bizde isterdik bizi sevgi ile buyuten bir baba ama dedigimiz gibi bu da bizim sınavımız
Aynı modelin bir değişiği bende vardı. Sizi kocaman kucakladım canım kızkardeşlerim
yediğimiz, kemerler, oklavalar, hortumlar bir şekilde dönecek onlara.
Acıyan yerlerimizden öperim 
Ah kardeşim aynı acıyı yaşayan anlarmış birbirini bizide bu uygulama birleştirdi iyikide tanımışım sizi çok seviyorum öpüyorum baba tarafından kırık (çocuklugumuzu) kalbinizden
Olan biz çocuklara oldu zaten çocukluğumu bile kursağımda bıraktı ne diyeyim baba işte dediğin gibi kahraman ama benim Azrailimdi şimdi çok pişman ama ben dedim keskeler geri gelmiyor ver benim çocukluğumu gençliğimi geri veremezsin o yüzden seni hiç affetmeyecegim dedim ama ve lakin ayağına taş değse önce benim canım yanar
