Kızlar selam 
Ben gurbetteyim başka ülkede yaşıyorum annem doğumda yanıma geldi 2 ay kaldı ve bugün döndü. Bebeğimle başbaşa kaldık 
o kadar üzgünüm ki sabahtan beri yalnızlıktan ağlıyorum. Eşimde kendi işini yapıyor diye hiç izni yok. Burda da onun dışında hiç kimsem yok. Bebeğim gaz dışında zor bir bebek değil ama yalnızlık insanı çok bunaltıyor var mı benim gibi olan neler yaşadınız, nasıl başa çıktınız? Kafanızı nasıl dağıttınız? Sütüm kesilir diye korkuyorum o yüzden oyalanmaya ihtiyacım var
Canım sen başka ülkede olmana rağmen annen iki ay durmuş. Biz ülkeyi geçtim aynı şehirdeyiz. Kaynanam iki sokak ötemde. Annem yarım saat uzaklıkta. Oğlumu sezaryenle doğurdum. Daha dikişlerim alınmamıştı yalnız bırakıldım. Daha yedi günlükken o dikişlerimle dizlerimin üzerine oturup oğlumu yıkamak zorunda kaldım ve o günden sonra hergün ben yıkadım. Gelini kırklıyken kaynanam Sivasa düğüne gitti 
üç gün durdu. Geldiğinde de bir gün bir tas çorba getirmedi. Gelin ameliyatlı yapamaz oğlum aç kalır diye bile düşünmedi. Aksine çoluğunu çocuğunu kocasını ben daha yirmi günlükken alıp çaya geldi. Bi tatlı yap çayın yanına diye emir vererek. Eşek kafam bende kalkıp yaptım Annem de kız kardeşim epilepsi hastası olduğu için üç gün durup evine gitmek zorunda kaldı çünkü gerçekten kız kardeşim çok zor. Eşimin de zaten haftada bir gün izni vardı
Diyeceğim o ki maşallah sen çok iyisin kendinden çok daha kötüleri olduğunu düşünerek kendini teskin et misal ben… şuanda ikinciye hamileyim ve bu yaşadıklarımı asla unutmam
1 Beğeni
Ona rağmen gulebilmisiniz çünkü aynısı bende yaşadım masalah bize güçlü anayiz
Maşallah bize ama bir kere güçlü olduğumuzu görünce artık her şeye sen güçlüsün yaparsın demeye başlıyorlar işte orası insanı çıldırtıyor
Bende yurtdışındayım. Annem gidince eve sığamadım bikaç gün market falan dolaştım. Varsa bi kahve içeceğiniz biri kapısını tıklayabilirsiniz. Ev insanı daha da boğuyo.