Lohusalıkla nasıl baş ediyorsunuz?

İnanılmaz duygu yüklemesi altındayım sürekli bi ağlayasım var engel olamıyorum tarifi olmayan hislerden biri sanırım..yaşayan anneler anlar. Sürekli bir korku, endişe içindeyim saçma sapan düşünceleri aklımdan atamıyorum..gunlerdir uyumuyorum

Uyu ama dinlenmen lazım evet söylemesi çok kolay uygulaması o kadar zor ki bebeğinin sana ihtiyacı varken kendini toparlamak hiç kolay değil ben baş edemedim 54 gün oldu gün içinde bazı şeyler aklıma geldikçe hâlâ ağlıyorum gerginliğim hiç geçmiyor stresin bebeği bile etkilediğini yaşayarak gördüm rızkından bile oldu yavrum oyüzden yapabiliyorsanız,sizi strese sokan her şeyden olabildiğince uzak durmaya çalışın zor ama mümkünse yapın yoksa içinden çıkılmaz bir hâl alıyor​:downcast_face_with_sweat: geçecek diyorlar umarım geçecek geçmese bile yalnız olmadığımızı bilmek iyi geliyor kendinize yüklenmeyin bugün böyleyiz yarın daha iyi olacağız :face_holding_back_tears:

Ben ilk öyle yaşadım hatta uyumadığım geceler oldu sabahları uyanık olordum seni iıi anlıyorum ama bebek sürekli aneye ihtiyacı olur tabi anne bu süreçte çok yıpranır ama geçer BEN’im zor geçti ama geçiyor bi şekilde

Bende böyle oldum. Tektim ve gerçekten çok zordu. Hiç geçmeyecek gibiydi ama gerçekten geçiyor sadece sabret dua et. Ne zorluklarla kucağıma aldım sağ Salim diye düşün. Geçecek bu günleri gülümseyerek hatırlıyxam diye kendine sürekli söyle. Uyuyamasan da gözlerini dinlendir. Ben endişeden uyuyamıyordum gerçekten günlerce zombi gibiydim diyordum nasıl ayakta kalabiliyorum Allah gerçekten güç veriyor ve geçecek bu süreçte sadece sabır

Annelik gerçekten büyüdükçe güzelleşiyor zevkli bir hal alıyor

Umarim bi an önce toparlayabiliriz

Uyumaya vakit bulamıyorum desem

Kesinlikle allah guc veriyor ki hala ayaktayiz baksaniza tek degilmisim.. dusunuyorum da bu dönemde tek kalmak mi daha zor yoksa surekli insanın ödünü koparan endişe yapan ilk defa bebek gören ve bu yuzden korkup anneyi de korkutan bir baba ve kayinvalide ile olmak mi daha zor. Belki kolay gecerdi bu donemim onlar boyle yapmasaydi bilemiyorum

Benim ilk öyle problemim oldu kovmak zorunda kaldım zaten bi faydası yoktu beni endişeye sokmaktan başka. Sonrasında çok zorlandım egzama oldum stresten felan ama hepsi geçti çok şükür geçeceğini unutma. Şimdi kötü birer anı olarak kaldı

Kötü hisler bırakanlar kötü anı olarak kaldı. Yaşadığımız zorluklar bile çok güzel çok şükür

Yoksa kayınvalide durmuyo mu bunlar sıçan gibiler canım

Anlıyorum diyorum ya ben uyumuyordum bile o vakit destekçi sadec eş şimdi onun dışında herkes yüktü

Biz ayni evde yasiyoruz kayinvalidemin bana cok yardimi oluyor gercekten cok iyi biri ama aşırı pimpirikli korkak Bebek ağlayınca o da agliyo​:woman_facepalming:t2:insana böyle zamanda tecrubeli birileri lazim en azından temkinli olur onlar

Benim durumu yaşamıisınız resmen