15 gündür doğum yaptım, doğumdan sonra kendimi çok yalnız hissediyorum kalbim sıkışıyor duvarlar üzerime geliyor sanki, her gün ağlıyorum. Bebeğimde de başından beri meme reddi var her seferinde zorla emziriyorum her açlıktan ağladığında nedense bütün bedenim ağrıyor panik yaşıyorum. Çok yalnız hissediyorum bunları yaşayan tek benmişim gibi. Doğumdan önce eşimle gece yarısına kadar film izlerdik hep birlikte bir şeyler yapardık, şimdi işe gittiğinde bebekten vakit bulup onu kapıdan uğurlayamıyorum bile. Bebeğimi seviyorum ama eski hayatımı çok özlüyorum. Eşim, annem yanımdalar çok şükür ama onlar yanımdayken bile onları özlüyorum. Hiç böyle hissetmemiştim. Etrafımda da bunu yaşayan kimse yok dertleşmek istiyorum birileri “ben de aynısını yaşadım hepsi yakında geçecek” desin istiyorum
Lohusalıkta bende öyleydim çok yanlız hissettim kimsem yokmuş gibiydi sadece o bı bebek bize muhtaç inanın ileriki zamanda toparlanıyor insan yanlız olmadigini bu günlerin geçtiğini göreceksin lohusalık psikolojisinden dolayıdir geçiyor ama merak etmeyin